Maraming beses

Mula noong minahal kita

Nasaktan ako

Lalo na nang iyong sinabi

Na siya nga ang mahal mo

Pero may mas masakit ka pang sinabi dun

Na hindi mo alam na nakasakit

Yun ay nung sinabi mo

Sayong kay tamis na tinig

Sa yaring tinig na kay talas rin

Na hindi mo ako kayang mahalin

Bakit?

Tanong ng puso kong umiibig

Pero ngumiti lang ako sayo

Na parang walang narinig

Parang walang pakielam

Pero sa totoo

Sa isip ko ay pumapatay

Ang bawat hininga

Ang bawat hininga kong binubulong

Ang yong bawat salita

Hindi kita kayang mahalin

Kay hina mong sinabi

At sing hina rin nito ang pagpatak

Ang tahimik na pagbagsak

Ng mga luhang nagmula pa

Sa kaibuturan ng karimlan

Mula sa kalaliman ng pinakamalalim kong lihim

Na mahal kita

Pinahid ko ang aking mga luha

At napagisip-isip

Na tigilan na ang aking kabaliwan

Kaya’t noon rin

Sinabi kong hinding-hindi mo na malalaman

Na mahal kita

Na mahal na mahal

Ngunit sabay ng aking pagtahan

Ay siya namang pag-ulan ng aking langit

Ang anghel ko’y naputulan ng kanyang pakpak

At ang puting suot

Itim na sa pag-iyak

Kaya’t ang sabi ko?

Ano ang nangyari?

At ang aking balikat

Para bang kay payapa at kay sarap

Paghigan ng ulong pagod na sa lahat

Hindi ka sumagot

Marahil ika’y pagod na pagod

Pero pagod saan?

Pagod ka na rin ba sa pagmamahal?

Suko ka na rin ba sa sakit?

Hindi mo na ba kayang ipaglaban

Nang ipaglaban

Nang ipaglaban

Ang taong wala namang pakielam?

Ang taong walang ibang alam

Kundi ang ika’y saktan

Tumahimik ako

Walang kahit na ano

Tayo lamang dalawa

Magkaibigan

Magkaibigan lang

Tahimik

Nakabibingi

Ang rami kong naririnig

Hindi kita kayang mahalin

Paulit-ulit

Walang tigil

Ang pusoPumipintig

Humihikbi

Sa mga salitang kay pait

Pero iyong sinabi

Mahal kita

At noong sandaling iyon

Handa na kong mamatay

Pero tekaSeryoso ka ba?

Mahal kitaIyong inulit

Kay sarap pakinggan

Kay tagal kong hinintay

Pero sino ang iyong iniiyakan?

Mahal kita

Sa isa pang pagkakataon

Sinambit mong kay ganapI

kaw langIkaw lang noon pa

At ako’y napaiyak rin

Ako’y niyakap mo at sinabing

Pero kailangan ko nang umalis

Bakit?

Itatanong ko sana

Pero bigla kong napagtanto ang dahilan

Gusto kong pumikit

Mahimlay na sa langi

tDahil ako’y minahal mo rin

Dahil ako’y mahal mo rin

Ngunit tinapik ako ng kampanang

Kamatayan ang pahiwatig

At nilakad ako nito sa daanang

Simpula ng rosas ang lakaran

Ang sakit

Ang sakit-sakit

Bakit ngayon lang?

Bakit ngayon mo lang sinambit

Ang mga salitang matagal ko nang gustong marinig?

Na narinig ko naman sa iba

Na narinig ko sa kanya

Siya ang magdadala sakin sa harap ng panginoon

Sa altar na simbolo ng panibago kong buhay

O ng aking kamatayan?

Siya ang mangangako sakin

Ng isang panghabambuhay na sumpa

Pero ang nasa isip ko

Hindi ang mahalin siya

Dahil hindi ko siya kayang mahalin

Ang nasa isip ko ngayonAng nasa puso ko

Ang tanging tanong ko

Bakit hindi ikaw?

Yun langKay sakit itanong

O isipin man lang na mahal kita

Na mahal na mahal

At mahal mo rin ako

Pero hindi tayoMasakit

Pero sinabi mo kasi sakin noon

na hindi mo ako kayang mahalinAlam mo?

Ang dinidikta ng puso ko

Balikan ka

Ngunit ayoko siyang saktan

Ayokong madama niya ang aking nakaraan

Bakit ganun?

Bakit kung kailan tanggap ko na

Bakit nung akala kong hindi na kita mahal

Tsaka mo pa sinabing mahal mo ako?

Na mahal na mahal?

Bakit hindi mo tinupad ang sinabi mo noon?

Bakit mo ako minahal?

Lalo mo lang akong sinaktan

Ngunit ano pa man

Mahal kita

Hindi siya

Patawad sa kanya

Ngunit hindi ko siya kayang mahalin